WESPRZYJ NASZ? WALK? PRZECIW LEWICOWYM LUNATYKOM!
Konsekracja Rosji przyspieszy godzin? triumfu Niepokalanego Serca, przynosz?c nowe ?aski nawrócenia ?wiata. To wystarcza, by w tej ponurej godzinie naszej historii nape?ni? rado?ci? serca tych, którzy oddani s? Fatimie – pisze prof. Roberto de Mattei.
Znaczenie konsekracji z 25 marca oraz jej skutki
Jakie jest znaczenie konsekracji Rosji i Ukrainy Niepokalanemu Sercu Maryi, którego papie? Franciszek dokona? w Bazylice ?w. Piotra 25 marca 2022 roku?
W objawieniu z 13 lipca 1917 roku w Fatimie Matka Bo?a og?osi?a trzem ma?ym pastuszkom: „przyb?d?, aby prosi? o po?wi?cenie Rosji memu Niepokalanemu Sercu i o Komuni? ?w. wynagradzaj?c? w pierwsze soboty”. W pó?niejszym prywatnym objawieniu siostrze ?ucji, do którego dosz?o 13 czerwca 1929 roku w klasztorze w Tuy, Matka Bo?a powiedzia?a, ?e nadszed? czas, w którym Bóg prosi Ojca ?wi?tego, w jedno?ci ze wszystkimi biskupami ?wiata, o po?wi?cenie Rosji jej Niepokalanemu Sercu, obiecuj?c, ?e w ten sposób [Rosja] zostanie ocalona.
Ani Pius XI ani jego nast?pcy nie odpowiedzieli na t? pro?b?; zrobili to jedynie cz??ciowo. Pius XII po?wi?ci? Rosj? Niepokalanemu Sercu Maryi w 1952 roku, ale bez udzia?u biskupów ?wiata. W 1984 roku Jan Pawe? II u?y? neologizmu „zawierzenie” zamiast terminu „konsekracja” i nie wymieni? wprost Rosji. Wszystkie warunki stawiane przez Matk? Bo?? s? tymczasem obecne w akcie papie?a Franciszka, który wyg?osi? nast?puj?ce s?owa:
My zatem, Matka Boga i nasza Matko, uroczy?cie zawierzamy i po?wi?camy Twojemu Niepokalanemu Sercu siebie samych, Ko?ció? i ca?? ludzko??, a zw?aszcza Rosj? i Ukrain?. Przyjmij ten nasz akt, którego dokonujemy z ufno?ci? i mi?o?ci?; spraw, aby usta?y wojny, i zapewnij ?wiatu pokój. Niech „tak”, które wyp?yn??o z Twojego Serca, otworzy bramy dziejów dla Ksi?cia Pokoju; ufamy, ?e poprzez Twoje Serce, nastanie jeszcze pokój. Tobie wi?c po?wi?camy przysz?o?? ca?ej rodziny ludzkiej, potrzeby i oczekiwania narodów, niepokoje i nadzieje ?wiata.
Dodanie Ukrainy do Rosji jest ca?kowicie uprawnione, w cz??ci dlatego, ?e Kijów jest kolebk? cywilizacji rosyjskiej, a Ukraina by?a cz??ci? Rosji w 1917 roku. Ponadto u?ycie terminu „uroczy?cie” podkre?la szczególn? wag? aktu Ojca ?wi?tego, który zosta? wykonany w Bazylice ?w. Piotra podczas surowej ceremonii pokutnej. W centrum bazyliki nie znajdowa? si? papie?, ale figura Matki Bo?ej z Fatimy, z koron? na g?owie i ró?a?cem w r?ku; naprzeciwko niej jasno ?wieci? o?tarz Confessio. Ci, którzy spodziewali si? chwili desakralizacji lub odej?cia od zwyczajów i tradycji Ko?cio?a, byli zaskoczeni. Papie? Franciszek przeprowadzi? ten akt otoczony przez kardyna?ów, biskupów, przedstawicieli ?wiata dyplomacji, ksi??y, zakonników i zakonnice oraz zwyk?ych wiernych: istotowa cz???, niemal mikrokosmos ?wiata katolickiego. W tym samym czasie na ca?ym ?wiecie tysi?ce biskupów i ksi??y przy??czy?o si? do konsekracji, wypowiadaj?c jej s?owa. Gwardia szwajcarska stoj?c bez ruchu wokó? tronu pontyfikalnego wydawa?a si? odzwierciedla? wspomnienia, odleg?e, ale nigdy nieusuni?te z historii.
Panuje niemal jednog?o?na zgoda co do faktu, ?e konsekracja odpowiada?a oczekiwaniom Matki Bo?ej przedstawionym trzem ma?ym pastuszkom z Fatimy. Kilka g?osów niezgody pochodzi od pewnych tradycjonalistów, ale dotyczy to nie samego aktu, ale osoby Franciszka, uwa?anej za niew?a?ciw? gdy idzie o przeprowadzenie aktu o takiej nadnaturalnej wadze. Trzeba jednak powiedzie?, ?e dla cz??ci z tych tradycjonalistów papie? Franciszek utraci? w?adz? pontyfikaln?. Je??li Franciszek nie jest legalnym papie?em, to wówczas jest oczywiste, ?e jego akt jest nielegalny i niewa?ny. Je?eli jednak, pomimo wszystkich zastrze?e?, które mo?na wobec niego ?ywi?, zajmuje tron Piotrowy legalnie, jego akt mo?e by? wa?ny, niezale?nie od tego, co robi? w przesz?o?ci ani od jego intencji, które zna tylko Bóg.
Mo?e wydawa? si? paradoksalne, ?e tak otwarty na sekularyzacj? papie? jak Franciszek mia?by by? autorem dzia?ania, które samo w sobie jest negacj? zasady sekularnej. Sekularyzacja jest de facto procesem narastaj?cego wykluczania Boga ze sfery publicznej. Konsekracja natomiast utwierdza panowanie Boga nad narodami i nad spo?ecze?stwem jako takim. To powód, dla którego progresywni teolodzy i „minimalistyczni” mariolodzy sprzeciwiali si? zawsze u?yciu terminu „konsekracja”, zarówno na p?aszczy?nie publicznej jak i indywidualnej. Podczas II Soboru Watyka?skiego o. Yves Congar (1904-1995) odnotowa? w swoim Dzienniku: „Tocz? najostrzejsz? jak tylko mog? kampani? przeciwko po?wi?ceniu ?wiata Niepokalanemu Sercu Maryi, bo widz? niebezpiecze?stwo, ?e doprowadzi to do uformowania ruchu” (Diario del Concilio: 1960-1966, Edizioni San Paolo, 2005, vol. II, p. 120).
W podobny sposób montfortian o. Stefano De Fiores (1933-2012) w wydanym po?miertnie eseju „Konsekracja czy zawierzenie” napisa?, ?e „jest trudne zrozumie?, jak niektórzy autorzy mog? proponowa? powrót do <po?wi?cenia Maryi albo niepokalanemu sercu Maryi>, bo w Fatmie Matka Bo?a u?y?a takiego j?zyka”. W „mówi? w sposób, w jaki wypowiedzia?a si? Mata Bo?a, by?o czym? normalnym w 1917 roku. Nie pozwalamy sobie na ?adn? krytyk? j?zyka, po który si?gn??a w tamtym konkretnym momencie historycznym. Tyle, ?e dzisiaj Ko?ció? obra? biblijno-teologiczny kierunek, który domaga si? bardziej rygorystycznego u?ycia j?zyka, gdy mówi si? o Chrystusie albo o Maryi” (Vita Pastorale, no. 5, maj 2012, p. 30).
Dziesi?? lat po ?mierci o. De Fiores zdaje si?, ?e Matka Bo?a nie pozwoli?a udziela? sobie lekcji teologii i czyni?c tak, wybra?a w?a?nie tego papie?a, który wydawa?by si? najmniej w?a?ciwy do przeprowadzenia takiego „powrotu do konsekracji Matce Bo?ej”. Papie? Franciszek nie dokona? konsekracji Niepokalanemu Sercu, gdy uda? si? do Fatimy w dniach 12-13 maja 2017 roku. 12 grudnia 2019 roku, podczas Mszy po?wi?conej Matce Bo?ej z Guadalupe, odmówi? nawet Maryi tytu?u Wspó?odkupicielki. A jednak 25 marca nieoczekiwanie odpowiedzia? na przes?anie z Fatimy.
Czy papie? Franciszek jest ?wiadomy historycznego znaczenia swojego aktu? Podczas ceremonii oraz w kolejnych dniach wydawa? si? by? w s?abej kondycji zdrowotnej, niemal?e przyt?oczony przez wydarzenia. Fakt, ?e konsekracja wype?nia oczekiwania Matki Bo?ej nie oznacza, ?e kara wisz?ca nad ludzko?ci? zostanie cofni?ta. ?eby tak si? sta?o, konsekracji powinna towarzyszy? praktyka wynagradzaj?ca pierwszych sobót miesi?ca oraz przede wszystkim g??boki duch pokuty. Tych rzeczy nie ma, ?wiat nadal biegnie ku przepa?ci, ale konsekracja z 25 marca pokazuje nam, ?e godzina wype?nienia proroctwa z Fatimy jest coraz bli?ej, a to oznacza wielkie oczyszczenie, ale, przede wszystkim, ostateczny triumf Niepokalanego Serca Maryi.
W li?cie do o. Gonçalvesa datowanym na 18 maja 1929 roku, siostra ?ucja odnios?a si? do rozmowy, jak? odby?a z naszym Panem na temat konsekracji Rosji:
Rozmawia?em na ten temat z naszym Panem i zapyta?am Go, dlaczego nie nawróci Rosji bez dokonania konsekracji przez Ojca ?wi?tego? „Poniewa? pragn?, aby ca?y mój Ko?ció? uzna? t? konsekracj? za triumf Niepokalanego Serca Maryi, aby pó?niej rozszerzy? jego kult i umie?ci? nabo?e?stwo do tego Niepokalanego Serca obok nabo?e?stwa do mojego Naj?wi?tszego Serca”. Ale mój Bo?e, Ojciec ?wi?ty chyba mi nie uwierzy, chyba ?e Ty sam poruszysz go szczególnym natchnieniem. „Ojciec ?wi?ty! Módlcie si? bardzo za Ojca ?wi?tego. Zrobi to, ale b?dzie za pó?no. Jednak Niepokalane Serce Maryi uratuje Rosj?. Zosta?a Jej powierzona”.
Fatima nie obwieszcza ko?ca ?wiata ani nadej?cia antychrysta, ale triumf Niepokalanego Serca Maryi, a to oznacza cywilizacj? chrze?cija?sk?, u?wi?con?, bo zaordynowan? przez Boga, pokojow?, bo poddan? Synowi Bo?emu, który sta? si? cz?owiekiem, a który nosi imi? Princeps pacis (Ksi??e pokoju), jak przypomnia? Pius XII w swoim or?dziu radiowym z 24 grudnia 1951 roku oraz jak nazwa? Go 25 marca papie? Franciszek. Konsekracja Rosji przyspieszy godzin? triumfu Niepokalanego Serca, przynosz?c nowe ?aski nawrócenia ?wiata. To wystarcza, by w tej ponurej godzinie naszej historii nape?ni? rado?ci? serca tych, którzy oddani s? Fatimie.
Robeto de Mattei