Przed pierwszym „Marszem dla Życia” w krajach bałtyckich, zaplanowanym na 4 października, chcielibyśmy skomentować niektóre wyrażone opinie. Uczestnicy „Marszu dla Życia” często usprawiedliwiają swój udział twierdzeniem, że na Litwie nie toczy się dyskusja o zakazie aborcji. My chcemy tylko pokazać pozytywne aspekty wyboru życia, a nie śmierci.
WESPRZYJ NASZĄ WALKĘ Z LEWICOWYMI LUNATYKAMI!
https://litkat.lt/wesprzyj-nasza-dzialalnosc-na-litwie/
To piękne, ale zdecydowanie niewystarczające. Agitować za życiem, a nie za śmiercią, jest logicznie absurdalne. Każdy normalny człowiek powinien być za życiem. Dlaczego tego nie robimy?
Odpowiedź jest prosta, ale większość ludzi boi się jej wypowiedzieć. Egoizm! Kobiety i mężczyźni (oni też, nawet jeśli nic nie mówią) decydują się na aborcję nie dlatego, że nie wiedzą, iż to jest morderstwo.
Być może nie chcą używać takich słów, ale na pewno wiedzą, że nowe życie się nie pojawi w tym świecie, że nowy człowiek, dziewczynka czy chłopiec, się nie urodzi. Myślę, że wszyscy rozumieją, iż aborcja kończy się tym, że nowe życie nie powstaje, co oznacza śmierć tej istoty.
Problem nie polega na tym, że nie rozumie się, czym jest aborcja. Problem polega na tym, że nie rozumie się, czym jest grzech pierworodny, który dotyka każdego człowieka. Z powodu tego grzechu każdy człowiek ma wypaczoną naturę. Są bardziej skłonni do zła niż do dobra. Jeśli nie współpracują z łaską, tzn. jeśli nie są ochrzczeni, nie praktykują swojej wiary itd., ten skłon do zła rośnie i staje się coraz silniejszy. Człowiek nie jest z natury dobry. Należy powiedzieć, że człowiek z natury jest zły.
A jeśli są źli z natury, nic dziwnego, że są samolubni. Aborcja wynika z egoizmu. Po co mi (nam) to dziecko? Przecież przeszkadza w naszych planach, ogranicza naszą karierę, zabiera nasze pieniądze, zagraża mojemu zdrowiu (kobietom) itd. Wszystkie te aspekty są przyczynami aborcji, a nie jakieś „nieuświadomienie”, czy to embrion, czy człowiek. Tutaj wszystko jest proste: każdy człowiek, pozostając człowiekiem, kiedyś był embrionem. Niszcząc embrion, zabijacie człowieka!
Od 1990 r., gdy Litwa odzyskała niepodległość, Litwa straciła około 520 000 ludzi – swoich potencjalnych współobywateli! To przerażający wskaźnik skali degradacji litewskiego społeczeństwa.
Podobny mechanizm działa w przypadku eutanazji. Po co mi ten stary człowiek? Nie mam jak się nim zająć. Wymaga zbyt wiele, ani ja, ani nikt inny nie mamy dla niego czasu. Lepiej, żeby umarł i nam nie przeszkadzał. Albo im szybciej umrze, tym szybciej będziemy mogli podzielić jego majątek. To gorzka prawda o eutanazji.
W obu przypadkach osoby myślące w ten sposób zapominają, że i one były lub będą w podobnej sytuacji. Tu znów mamy do czynienia z skrajnym absurdem, ślepotą wobec własnego możliwego losu.
Aby temu zapobiec, Kościół w czasach swojej świetności zawsze żądał, by państwo ustanawiało surowe wymagania ograniczające takie zachowania i pomagające ludziom uniknąć popadnięcia w pułapki zła.
W pewnym stopniu działa to i dziś. Przecież nie dziwimy się, że państwo karze za morderstwo. Dlaczego nie miałoby postąpić tak samo w przypadku tzw. „aborcji”, skoro to również jest zabicie człowieka na kilka tygodni przed narodzinami? Dlaczego nie miałoby zakazać eutanazji, zamiast tłumaczyć się „zgodą na samobójstwo”?
Tych „praw” nie da się usprawiedliwić żadnym klasycznym czy naturalnym prawem. To „prawo” jest po prostu żądaniem samolubnej plebejskiej tłuszczy. To jest prawo barbarzyńców.
WESPRZYJ NASZĄ WALKĘ Z LEWICOWYMI LUNATYKAMI!
Jeśli my, jako kraj z kilkusetletnią chrześcijańską historią, teraz znajdujemy się w takim stanie, to mamy problem! Wtedy nic dziwnego, że grozi nam wojna. Powinna nas spotkać kara, i jeśli się nie nawrócimy, taka kara będzie dla nas sprawiedliwa.
Aleksander Stralcou